Waterkefir

Sommige watermerken kunnen, net als gefilterd water, mineraalarm zijn.  En laat het nu net de mineralen zijn die belangrijk zijn voor de groei van de korrels, vooral bij de opstart.  Uiteraard kan je wel manueel mineralen (zoals zuiveringszout of melasse) toevoegen.

Naast de keuze van het type water is het ook belangrijk dat het water de juiste temperatuur heeft: houd je zoveel mogelijk aan kamertemperatuur, want grote temperatuurschommelingen kunnen de korrels negatief beïnvloeden.

Waterkefirkorrels zijn eigenlijk échte levende wezens.  En zoals al wat leeft hebben ze het graag goed: ze hebben graag een ruim huisje met de thermostaat op de juiste stand en vooral, voldoende lekkers!

Op zich hoeven kefirkorrels zich niet echt te vermenigvuldigen, maar vaak is het wel een teken dat ze zich goed voelen, iets wat we dus zeker willen aanmoedigen.  We hebben al onze tips voor jou op een rijtje gezet in een blogpost.

Het is een veel voorkomende misvatting dat waterkefirkorrels die zich niet vermenigvuldigen niet werken. Van waterkefirkorrels is bekend dat ze zich vermenigvuldigen, maar soms doen ze dat met tegenzin. Zelfs als ze zich niet vermenigvuldigen, kunnen waterkefirkorrels met de juiste zorg onbeperkt gebruikt worden om waterkefir te brouwen. 

Je kan ze wel wat aanmoedigen door:

• ze voldoende regelmatig te voeden (24-48u, afhankelijk van de temperatuur).
• gebruik een verhouding van 1:10 korrels vs water (dus 100 gram kefirkorrels voor 1 liter water) en 0,5-1:10 suiker (dus 50-100g per liter water).
• zet de kefir op kamertemperatuur (niet te warm in de zon, niet te koud in een koele berging).
• let op de mineralen.  Waterkefirkorrels hebben een voorkeur voor een mineraalrijke omgeving, maar het is mogelijk om ze te overmineraliseren. Mineralen kunnen afkomstig zijn van de gebruikte suiker of het water, maar ook van toevoegingen zoals rozijnen, melasse, zeezout of eierschalen.
• kleinere korrels vermenigvuldigen zich sneller dan grote.  Indien je dus erg grote korrels in je pot hebt, breek ze dan voorzichtig met je vingers.
• voeg meer mineralen toe. Rapadura suiker of stukjes gember werken vaak al erg goed. Korrels hebben een voorkeur voor een gevariëerd voedingspatroon (een paar weken Rapadura, dan een paar weken gember of gedroogd fruit).

Waterkefir kan om verschillende redenen slijmerig worden:

• Over-mineralisatie: ongeraffineerde suiker en mineraalrijk water kunnen te veel zijn voor de korrels. Te veel mineralen toevoegen kan er ook voor zorgen dat de korrels uit elkaar vallen en stroperige waterkefir opleveren. Verlaag het mineralengehalte van je suikerwateroplossing zo snel mogelijk, zodat de korrels kunnen herstellen.
• Verkeerde ingrediënten: Kokossuiker, ahornsiroop, honing en andere zoetstoffen zijn niet de beste voeding voor waterkefirkorrels. 
• Korrels onder stress door een verandering in temperatuur of routine.
• Suiker besmet met Leuconostoc bacteriën.

In al deze onevenwichtige omstandigheden nemen onschadelijke bacteriën het fermentatieproces over en creëren een soort gel. Hoewel deze substantie niet erg aangenaam is mag je de kefir wel drinken.  We raden je aan om de korrels een pauze te geven.

Er zijn verschillende oorzaken mogelijk:

• De fermentatietijd was mogelijk te lang.  Bij hogere temperatuur kan het al eens wat sneller gaan, dus moet je ook sneller weer nieuw suikerwater geven.
• Over-mineralisatie: ongeraffineerde suiker en water dat rijk is aan mineralen kan te veel zijn voor de korrels. Te veel mineralen toevoegen kan er ook voor zorgen dat de korrels uit elkaar vallen en papperig worden. Verlaag het mineralengehalte van je suikerwateroplossing zo snel mogelijk, zodat de korrels kunnen herstellen.
• Verkeerde ingrediënten: Kokossuiker, ahornsiroop, honing en andere zoetstoffen zijn niet de beste voeding voor waterkefirkorrels. 

Pas de fermentatie en de voeding dus zo snel mogelijk aan.

Geen probleem!  Waterkefirkorrels kunnen van kleur veranderen, afhankelijk van de gebruikte ingrediënten.  Witte suiker kan doorschijnende kefirkorrels geven, terwijl bruine suiker, melasse en minimaal verwerkte suikers een bruine tint geven aan de kefirkorrels.  Je hoeft ze dus geen pauze te geven.

Vaak gaat het om Kham gist, een micro-organisme dat, in aanwezigheid van zuurstof, soms een witte film vormt op het oppervlak van kefir.

Gist kan zich ontwikkelen wanneer kefirkorrels te lang in het water staan of wanneer de fermentatietemperatuur te hoog is. Ze kunnen ook afkomstig zijn van het gebruikte fruit. 

Spoel de korrels voorzichtig en doe ze in nieuw suikerwater, zoals wanneer je je korrels activeert.  Houd de kefir goed in de gaten: als de gist snel terugkomt, is de kefircultuur verzwakt.  Ook een pauze kan hen deugd doen.